مقایسه دقت معاینه غیرکلینیکی دندان‌ها با استفاده از فتوگرافی تلفن همراه و معاینه حضوری در تعیین شاخص DMFT و ارزیابی اکلوژن

نویسندگان
doi
10.22122/jids.v21.i2.0160
چکیده

مقدمه : بهدف از این مطالعه، مقایسه‌ی دقت معاینه‌ی غیرکلینیکی دندان‌ها با استفاده از فتوگرافی تلفن همراه و معاینه‌ی حضوری در تعیین شاخص DMFT و ارزیابی اکلوژن بود. مواد و روش‌ها: ددر این مطالعه‌ی تجربی- آزمایشگاهی، 39 فرد که بر اساس شاخص DMFT دچار مشکلات پوسیدگی و ترمیمی دندان بودند انتخاب شدند. ابتدا تصاویر داخل دهانی هر شرکت‌کننده با استفاده از تلفن همراه تهیه شد و توسط دندانپزشک بررسی گردید. سپس همان افراد تحت معاینه حضوری کلینیکی قرار گرفتند. در هر دو روش، شاخص DMFT و وضعیت اکلوژن شامل کلاس دندانی، کراودینگ، نوع بایت و کراس‌بایت ارزیابی شد. داده‌ها با استفاده از آزمون Paired T-test و بوکر مک‌نمار تحلیل شدند. یافته‌ها : ممیانگین شاخص DMFT در معاینه کلینیکی به‌طور معنی‌داری بالاتر از معاینه‌ی غیرکلینیکی بود (0/003 = P). بیشترین اختلاف مربوط به دندان‌های پوسیده و پس از آن پر شده بود؛ در حالی که دندان‌های از دست رفته تفاوت کمی را نشان دادند. در ارزیابی وضعیت اکلوژن، بین دو روش تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (0/05 < P). نتیجه‌گیری : ممعاینه‌ی غیرکلینیکی با استفاده از فتوگرافی تلفن همراه در ارزیابی برخی شاخص‌های سلامت دهان مانند وضعیت اکلوژن و دندان‌های از دست رفته قابل اعتماد است، اما در تشخیص پوسیدگی‌ها و ترمیم‌ها، به‌ویژه موارد ثانویه و ابتدایی، دقت پایین‌تری دارد. لذا استفاده از تله‌دنتیستری به‌عنوان ابزار مکمل در غربالگری اولیه توصیه می‌شود، اما برای تشخیص‌های نهایی، معاینه حضوری همچنان ضروری است.