بررسی تأثیر کارگاه عملی بخیه بر ارتقای مهارت‌های بالینی دانشجویان دندانپزشکی

نویسندگان
doi
10.22122/jids.v21.i2.0151
چکیده

مقدمه: بستن صحیح زخم پس از جراحی امری ضروری در التیام بافت می‌باشد. دندانپزشکان عمومی به‌عنوان جراح باید مهارت بخیه‌زنی را به‌خوبی کسب کنند. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر کارگاه هندزآن بخیه بر میزان آگاهی و عملکرد دانشجویان دندانپزشکی انجام شد. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی بود که در آن دو گروه با تعداد مساوی ۵۱ نفر به‌عنوان مداخله و شاهد به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده از بین ۱۰۲ دانشجوی سال پنجم و ششم دندانپزشکی اصفهان در سال ۱۴۰۰ انتخاب شدند.آگاهی و عملکرد آن‌ها در زمینه بخیه‌های داخل دهانی، قبل و یک ماه بعد از کارگاه آموزشی بخیه بوسیله پرسشنامه و چک‌لیست سنجیده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری paired t-test ،ANOVA، ANCOVA و Wilcoxon Test و روش‌های توصیفی تحلیل شد. سطح معنی‌داری کمتر از ۰۵/۰در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میانگین نمره آگاهی و عملکرد دانشجویان دندانپزشکی اصفهان در زمینه تکنیک‌های بخیه‌زنی متوسط بود. این نمره با جنسیت، سال تحصیل و معدل دانشجویان رابطه معنادار نداشت؛ اما رابطه آن با نمره اولیه و روش آموزش معنادار بود و نمره گروهی که به روش هندزآن آموزش دیدند به‌طور معناداری بیشتر بود (۰۰۱/۰P <). نتیجه‌گیری: میزان آگاهی و عملکرد دانشجویان دندانپزشکی در تکنیک‌های بخیه‌زنی کافی نیست و آموزش در این زمینه محدود بوده است. کارگاه آموزشی هندزآن موجب بهبود آگاهی و مهارت‌های عملی دانشجویان در تکنیک‌های بخیه‌زنی می‌شود.