اثربخشی بازی درمانی بر مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به نقص توجه بیش فعالی

نویسندگان
doi
10.22038/mjms.2023.23473
چکیده

مقدمه: بازی درمانی شکلی از رویکرد روان درمانی و ابزاری روانی-تشخیصی برای کودکان می باشد، هدف از این پژوهش بررسی اثر بازی درمانی بر مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به نقص توجه بیش فعالی بود. روش کار: روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه های کنترل و آزمایشی می باشد. جامعه آماری تحقیق را دانش آموزان مقطع ابتدایی مبتلا به نقص توجه بیش فعالی مراجعه کننده به مراکز اختلال و یادگیری منطقه 2 تهران تشکیل دادند. روش نمونه گیری هدفمند بوده که براساس معیارهای ورود به تحقیق 30 نفر انتخاب شدند که به صورت تصادفی ساده به 2 گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه مشکلات رفتاری کودکان و نوجوانان کوای و پترسون (RBPC) – فرم تجدید نظر شده بود.آزمودنی ها طی ده جلسه اجرای بازی درمانی گروهی با رویکرد شناختی-رفتاری را داشتند. جهت تجزیه‌وتحلیل داده ­های تحقیق از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. تمام عملیات آماری پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 25 با سطح معنی­داری  05/0>P در نظر گرفته شد. نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که بین نمره‌های گروه آزمایش در پیش آزمون و پس آزمون  به‌طور معناداری تفاوت وجود دارد (001/0>p). هم چنین تفاوت میانگین نمره‌های پس­آزمون مشکلات رفتاری کودکان در دو گروه آزمایش و کنترل معنادار است (05/0≥P). نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق می توان گفت که بازی درمانی رویکرد و مداخله مناسب در جهت کاهش مشکلات رفتاری در کودکان مبتلا به نقص توجه بیش فعالی می باشد.