بررسی اثر نسبت تاج به ایمپلنت بر سطح استخوان مارجینال در ایمپلنتهای کوتاه ناحیهی خلفی مندیبل
نویسندگان
doi
10.22122/jids.v21.i1.0036چکیده
مقدمه : اتحلیل استخوان مارجینال، یکی از پیامدهای بیولوژیک در درمان با ایمپلنتهای دندانی است که نسبت تاج به ایمپلنت (C/I-R) به عنوان یکی از عوامل مؤثر بر آن مطرح میشود. هدف از این مطالعه، بررسی اثر C/I-R بر میزان تحلیل استخوان مارجینال در ایمپلنتهای کوتاه ناحیهی خلفی مندیبل است. مواد و روشها : داین مطالعهی توصیفی- تحلیلی به صورت مقطعی بر روی ۳۸ بیمار که در سالهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ با ایمپلنتهای کوتاه در فک پایین درمان شده بودند، انجام گرفت. بررسی سطح استخوان مارجینال با استفاده از گرافیهای پانورامیک هنگام دریافت ایمپلنت و پریاپیکال موازی یک سال پس از لود پروتز انجام شد. دادهها با آزمونهای Pearson، رگرسیون خطی چندگانه و T-test در سطح معنیداری 0/05 تحلیل شدند. یافتهها : میانگین تحلیل استخوان در ایمپلنتهای با C/I-R کمتر از 5/1، برابر با 14/1 ± 1/1 میلیمتر و در ایمپلنتهای با C/I-R بیشتر یا مساوی 15/5، 0/63 ± 1/04 میلیمتر بود. رابطهی معنیداری بین نسبت تاج به ایمپلنت و تحلیل استخوان مارجینال مشاهده نشد (0/05 < P). نتیجهگیری : نسبت تاج به ایمپلنت، تأثیر معنیداری بر تحلیل استخوان مارجینال در ایمپلنتهای کوتاه ناحیهی خلفی مندیبل ندارد.