اثر آماده‌سازی اندوکراون با و بدون گرد شدن زاویه‌ی داخلی بر میزان پخش نیروها با استفاده از آنالیز اجزاء محدود

نویسندگان
doi
10.22122/jids.v20.i3.0231
چکیده

مقدمه: طراحی و آماده‌سازی ترمیم‌های دندانی بر موفقیت بالینی ترمیم‌های اندوکرون تأثیر می‌گذارد، ولی با این وجود اطلاعات کمی درباره‌ی تأثیر بیومکانیکی هندسه و شکل تراش ترمیم‌های اندوکراون وجود دارد. از این‌رو این مطالعه با هدف بررسی آماده‌سازی تراش اندوکراون با و بدون گرد شدن زاویه‌ی داخلی بر میزان پخش نیروها با استفاده از آنالیز اجزاء محدود انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه در سال 1403 در شهر اصفهان انجام شد. برای ارزیابی پخش نیرو دو مدل سه بعدی اجزاء محدود (Finite element) FE یکی با تراش فینیش‌لاین بات-جوینت با گردشدن زاویه‌ی داخلی (مدل 1) و دیگری بدون گرد شدن زاویه (مدل 2) در همه‌ی لاین‌انگل‌های داخلی طراحی شد. در دو مدل سه‌بعدی طراحی شده، مقدار نسج باقی‌مانده و همچنین نوع ماده‌ی رستوریشن مورد استفاده یکسان بود. تست‌های استرین الاستیک، استرس و همچنین دفورمیشن کلی، با این نرم‌افزار بر روی مدل‌ها انجام شد. یافته‌ها: میزان دفورمیتی در مدل 1 برابر با 5/27 میکرومتر و در مدل 2 برابر با، 6/88 میکرومتر بود. همچنین میزان استرس در مدل 1 برابر با 46/6 مگاپاسکال و در مدل 2 برابر با 127/87 مگاپاسکال و میزان استرین در مدل 1 برابر با 0/0014475 و در مدل 2 برابر با 0/004171 بود و تفاوت بین دو نوع تراش مورد بررسی از نظر رفتار بیومکانیکی مشاهده شد. نتیجه‌گیری: تراش اندوکراون به صورت مدل 1 و مدل 2 از نظر رفتار بیومکانیکی متفاوت هستند و مدل 1 نسبت به مدل 2 کارآمدتر و از نظر استرس مقداری نزدیک به یک سوم در نیروی برابر ایجاد می‌کند.