الگوی مصرف مواد دخانی و مشاوره ترک مصرف سیگار در دانشجویان سال آخر دندانپزشکی
نویسندگان
doi
10.22122/jids.v20.i2.0113چکیده
مقدمه: هدف از این مطالعه، بررسی الگوی مصرف مواد دخانی در دانشجویان سال آخر و عملکرد و نگرش آنها در خصوص مشاوره ترک مصرف سیگار در بیمارانشان میباشد. مواد و روشها: مطالعه از نوع توصیفی- مقطعی و در سال تحصیلی ۱۴۰۲ در اصفهان در بین دانشجویان سال آخر دندانپزشکی و به روش نمونهگیری سرشماری انجام شد. پرسشنامهای بر اساس مرور متون طراحی و با روشهای کمی شاخص روایی و نسبت روایی بررسی و تأیید شد که شامل ۲۲ سؤال عملکرد در خصوص مصرف مواد دخانی و تبعیت از پروتکل 5A در مشاوره ترک مصرف و ۵ سؤال نگرشی بود و بصورت الکترونیک و بدون نام توزیع شد. دادهها جهت بررسی تفاوت در فراوانی عملکرد بر اساس جنسیت و سابقهی مصرف مواد دخانی با استفاده از تستها Chi-square بررسی شدند.رگرسیون لجستیک جهت بررسی عوامل مؤثر بر مصرف مواد دخانی در دانشجویان بکار رفت (α = ۰/۰۵). یافتهها: از میان ۱۵۴ شرکتکننده (۷۷ درصد پاسخگویی)، رایجترین ماده مصرفی، سیگار با شیوع 35/1 درصد بود. 13 درصد دانشجویان مصرف روزانه بداشتند (regular smoker). شیوع مصرف در آقایان دو برابر خانمها به دست آمد (نسبت شانس = ۰۱/۲ و فاصلهی اطمینان ۹۵٪ = 0/01-3/9) همچنین سابقهی مصرف مواد دخانی در خانواده به طور معنیداری پیشگوییکنندهی مصرف شخص در آینده بود (نسبت شانس = 2/6 و فاصلهی اطمینان ۹۵٪ = 3/1-۵/۵). ارتباط معنیداری بین سابقهی مصرف مواد دخانی و عملکرد دانشجو در پروتکل 5A یافت نشد. در نگرش، سابقهی مصرف تنها بر اعتقاد دانشجو به شخصی بودن مصرف تأثیر داشت (0/02 = p value). نتیجهگیری: میزان شیوع مصرف سیگار در میان دانشجویان دندانپزشکی اصفهان نسبتاً مشابه با جامعه اسـت. اکثر دانشجویان در مشاوره ترک مصرف دخانیات عملکرد و دانش ضعیفی دارند که نگرش آنان در جهت ترک مصرف دخانیات را تحت تأثیر قرار میدهد.