بررسی اثر زوایای مختلف کانکشن ایمپلنت- اباتمنت بر توزیع استرس سیستم ایمپلنت به روش المان محدود
نویسندگان
doi
10.22122/jids.v20.i2.0127چکیده
مقدمه: ایمپلنتهای تیتانیومی به طور گسترده به کار میروند. میزان استرس وارد بر استخوان عامل مهمی در موفقیت درمان ایمپلنت میباشد. طرح کانکشن ایمپلنت- اباتمنت نقش مهمی در اتصال و توزیع استرس اکلوزال دارد. هدف از مطالعهی حاضر، بررسی چگونگی انتقال استرس بر اجزاء ایمپلنت و استخوان اطراف در سه زاویهی مختلف کانکشن اباتمنت- ایمپلنت میباشد. مواد و روشها: در یک مطالعهی توصیفی- تحلیلی، المان محدود که در سال ۱۳۹۵ در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام گردید، سه نوع ایمپلنت- اباتمنت کانکشن اینترنال هگزاگونال با زوایای 8، 11 و 16 درجه طراحی شد. مدلهای بلاک استخوانی بر اساس CBCT از مندیبل توسط CAD-CAM طراحی و ساخته شد. مجموعهی اباتمنت- ایمپلنت در داخل بلاک استخوانی قرار داده شد. مدلها تحت نیروی اکلوزالی عمودی200N و نیروی 200N زاویهدار 15 درجه باکولینگوالی در مرکز سطح اکلوزال کراون، قرار گرفت. مدلها آنالیز شدند و Von Miss Stressبه دست آمده ثبت شد. یافتهها: جز در زاویه کانکشن 8 درجه، در سایر حالات با افزایش زاویه اعمال نیرو مقادیر ماکزیموم استرس افزایش یافت. با افزایش زاویهی کانکشن در نیروی اگزیالی و نیروی زاویهدار استرس در اباتمنت، اسکرو و ایمپلنت افزایش و در استخوان اطراف کاهش یافت. نتیجهگیری: نیروهای زاویهدار باعث افزایش استرسها در اباتمنت، پیچ نگهدارنده و استخوان میشود. افزایش زاویهی محل اتصال ایمپلنت- اباتمنت باعث افزایش استرسها در اباتمنت، ایمپلنت و پیچ نگهدارنده و کاهش استرس در استخوان اطراف میشود.