بررسی نقش پیشگوییکنندگی الگوی غذایی بر پوسیدگی دندانی
نویسندگان
doi
10.22122/jids.v20.i1.0013چکیده
مقدمه: تغذیهی سالم و ایجاد عادات غذایی مناسب در دوران کودکی، میتواند شرایط مساعدی را جهت سلامت مطلوب حفرهی دهان فراهم سازد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط پوسیدگی دندان و الگوی غذایی در کودکان مراجعهکننده به مراکز دندانپزشکی بوشهر در سال 1401 انجام گرفت. مواد و روشها: این پژوهش مقطعی، بر روی 178 نفر از کودکان مراجعهکننده به مراکز دندانپزشکی بوشهر انجام شد. برای اندازهگیری پوسیدگی دندان، از شاخصDMFT/ dmft و برای بررسی الگوی غذایی، از نسخهی فارسی پرسشنامهی بسامد غذایی استفاده شد. برای بررسی ارتباط پوسیدگی دندان و الگوی غذایی از مدل رگرسیون خطی سلسلهمراتبی استفاده شد؛ بدینگونه که متغیرهای اثرگذار بر پوسیدگی در چهار بلوک عوامل جمعیتشناختی، عوامل رفتاری، عوامل اجتماعی- اقتصادی و میزان دریافت مواد غذایی قرار داده شدند تا با تعدیل اثر سه بلوک اول، اثر بلوک میزان دریافت مواد غذایی در پیشبینی شاخص dmft، DMFT و مجموع این دو شاخص (DMFT+dmft) بررسی شود. یافتهها: نتایج رگرسیون خطی سلسلهمراتبی نشان داد که در مدل نهایی، مقدار ضریب تعیین تعدیل شده برای شاخص DMFT (0/63 adjusted R square: و 0/001p value < )، برای شاخص dmft (98/0adjusted R square: و 0/001 p value <) و برای مجموع این دو شاخص DMFT+dmft (0/59 adjusted R square: و 0/001 p value < ) میباشد. نقش پیشگوییکنندهی الگوی غذایی به تنهایی (R2 change) بر شاخصهای DMFT، dmft و DMFT+dmft به ترتیب 0/30، 0/52 و 0/45 بود که نشانگر نقش پیشگوییکننده بالاتری نسبت به عوامل رفتاری، جمعیتشناختی و اقتصادی- اجتماعی میباشد. نتیجهگیری: در مطالعهی حاضر، ارتباط بین پوسیدگی دندان و الگوی غذایی تأیید گردید و مشاهده شد الگوی غذایی، بیشترین نقش را در میزان پوسیدگی دندانهای شیری، دائمی و هر دو در این گروه سنی کودکان دارد. خصوصیات جمعیتشناختی، وضعیت اجتماعی- اقتصادی خانواده و ویژگیهای رفتاری به ترتیب در درجات بعدی قرار داشته و سهم کمتری در بدتر شدن این شاخصها ایفا میکردند.