بررسی تأثیر سرما بر شل شدن پیچ اباتمنت در ایمپلنتهای با هگز داخلی در ایمپلنتهای بون لول
نویسندگان
doi
10.22122/jids.v20.i1.0043چکیده
مقدمه : یکی از رایجترین عوارض پس از درمان ایمپلنت دندانی شل شدن اباتمنت میباشد. بنابراین، راهکاری منطقی با کمترین تداخل با درمان میتواند از اهمیت بالایی در کاهش این عوارض داشته باشد. در نتیجه، این مطالعه با هدف بررسی تأثیر سرما بر شل شدن پیچ اباتمنت در ایمپلنتهای با هگز داخلی در سیستمهای ایمپلنتی متفاوت بون لول انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه به صورت آزمایشگاهی به بررسی ایمپلنتهای بون لول از نظر میزان شل شدن پیچ اباتمنت در اثر سرما پرداخت. ایمپلنتها در سه گروه 10تایی شامل ایمپلنت DIO )کرهای(، ITI )سوئیسی( و Paragon )آمریکایی( تقسیم شدند. abutment 5 نمونه با اسپری سرما اندو سرد شد و 5 نمونه بدون سرما تورک داده شدند. سپس همهی اباتمنتها در دستگاه ترموسایکل با 5000 دور قرار داده شدند و میزان دتورک این گروهها اندازهگیری شد. پس از جمعآوری اطلاعات با استفاده از آزمون Covariance تحلیل نتایج در سطح خطای 0/05 انجام شد (0/05 =α). یافتهها: میزان دتورک ایمپلنتهای تحت اثر سرما N/cm62/2± 22/26 و گروه بدون اعمال سرما برابر با N/cm2/70 ± 25/46 بود. همچنین تفاوت معنیداری بین قبل از سرد کردن و بعد از سرد کردن ایمپلنتهای بون لول از نظر میزان دتورک مشاهده شد (0/05 > p value). نتیجهگیری: سرما در افزایش میزان نیروی دتورک پیچ اباتمنت در ایمپلنتهای با هگز داخلی در سیستمهای ایمپلنتی متفاوت بون لول مؤثر است و بیشترین میزان دتورک پس از اعمال سرما مربوط به ایمپلنتهای ITI و کمترین میزان دتورک مربوط به ایمپلنتهای Zimmer بود.