نگاهی مفهوم شناختی به تدوین قوانین و تمییز آن از تنقیح
نویسندگان
1 استادیار، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران
doi
10.22059/jplsq.2017.61748چکیده
بیش از 50 سال از عمر تدوین در نظام حقوقی ایران میگذرد، اما هنوز در عرصههای مختلف این برنامه، دچار آسیبهای جدی هستیم. یکی از این آسیبها، خلط میان دو مفهوم کلان (تدوین) و خرد (تنقیح) و تلاش برای همسنگپنداشتن آن دو است. درواقع، در ادبیات حقوقی و نظام قانونگذاری کشور به تناوب گاه از تنقیح و تدوین و گاه از تدوین و تنقیح سخن گفته میشود. حال آنکه مطالعات ریشهشناختی و نگاهی به تجربۀ سایر کشورها و ادبیات حقوق تطبیقی نشان میدهد که بهترین ترجمه برای لفظ کدیفیکاسیون، لفظ تدوین است. تنقیح صرفاً بخشی از برنامۀ کلی تدوین است که به شناسایی زوائد و فضولات قوانین و مقررات میپردازد. حال آنکه برنامۀ تدوین شامل بخشهای دیگری همچون نظاممندکردن قواعد حقوقی در یک حوزۀ خاص و ایجاد انسجام در کل نظام حقوقی است.
