تعهد بینالمللی دولتها در تضمین حق بر تأمین اجتماعی در اندیشۀ جان رالز
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد حقوق عمومی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2017.61754چکیده
تعهد دولتها در تضمین حق تأمین اجتماعی امروزه در اسناد بینالمللی و غالب نظریات حقوقی پذیرفته شده است. اما درخصوص اینکه ماهیت تعهد دولتها در تضمین این حق صرفاً داخلی و ملی است یا علاوه بر آن دولتها تعهد بینالمللی نیز دارند، اختلافنظر وجود دارد. در این مقاله سعی بر آن است که ماهیت تعهد دولتها (داخلی و بینالمللی) در تضمین حق تأمین اجتماعی در اندیشۀ جان رالز شناسایی شود. قراردادگرایی جان رالز بهمنزلۀ یکی از مبانی توجیهی حقهای بشری، تعهدات دولتها را در تضمین این حق بررسی میکند. رالز در تضمین این حق به تعهدات داخلی یا بینالمللی دولتها رویکرد یکسانی ندارد. به این معنا که در قراردادگرایی او تعهد دولتها در تضمین حق بر تأمین اجتماعی در سطح داخلی پذیرفته شده، اما تعهد بینالمللی آنها در ماهیت و روشها دارای ابهام است. با این حال به نظر میرسد در شرایط خاص، رالز مساعدتهای محدود در سطح بینالمللی را نه الزامی بلکه جایز میداند.
