اثربخشی آموزش ذهنآگاهی به مادران بر کاهش پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم
نویسندگان
doi
10.22038/mjms.2021.19845چکیده
مقدمه و هدف: اختلال طیف اتیسم منجر به بروز اختلالهای رفتاری شدید همچون پرخاشگری در کودکان مبتلا میشود. بر این اساس هدف این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش ذهنآگاهی به مادران بر کاهش پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم بود. روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل 85 کودک 12-6 سال مبتلا به اختلال طیف اتیسم مراجعه کننده به دو مرکز توانبخشی اتیسم شهر تهران (مراکز شمیم و فریحا) در ششماهه اول سال 1398 بودند. از بین آنها 20 نفر (14 پسر و 6 دختر) به روش نمونهگیری هدفمند، بهعنوان نمونه پژوهش انتخاب و بهصورت تصادفی در گروههای آزمایش و گواه جایگزین شدند (هر گروه 10 کودک). مادران کودکان حاضر در گروه آزمایش مداخله آموزش ذهنآگاهی را در 12 جلسه در طی 3 ماه دریافت نمودند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه پرخاشگری کودکان (شهیم، 1385) بود. دادههای به دست آمده با روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد آموزش ذهنآگاهی به مادران بر کاهش پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم (0002≥P؛ 60/0=Eta؛ 09/12=F) تاثیرگذار است. نتیجهگیری: یافتههای پژوهش حاضر بیانگر آن بودند که آموزش ذهنآگاهی با بهرهگیری از فنونی همانند افکار، هیجانات و رفتار آگاهانه میتواند میتواند به عنوان یک روش کارآمد جهت کاهش پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم مورد استفاده قرار گیرد.