الگوی ساختاری ادراک بیماری بیماری در زنان مبتلا به آرتریت روماتوئید براساس سبک‎های دلبستگی و نگرش‎های ناکارآمد؛ نقش میانجی ناگویی هیجانی

نویسندگان
doi
10.22038/mjms.2021.22349
چکیده

مقدمه این پژوهش به تبیین الگوی ساختاری ادراک بیماری در زنان مبتلا به آرتریت روماتوئید بر اساس سبک‎های دلبستگی و نگرش‎های ناکارآمد با میانجی گری متغیر ناگویی هیجانی با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) پرداخته است. روش کار در این پژوهش 250 شرکت کننده(زن) حضور داشتند که به شیوه‎ی نمونه گیری در دسترس از بین بیماران مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان البرز کرج انتخاب شدند، برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه­های ادراک بیماری بردبنت و همکاران فرم بلند(IPQ)، سبک‎های دلبستگی بزرگسالان فرم تجدید نظر شده کالینز و رید(RAAS)، نگرش‎های ناکارآمد فرم بلند ویسمن وبک (DAS)  و پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو(TAS)استفاده شده است. داده­های پژوهش با استفاده از تحلیل مسیر و مدل معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج داده­های به دست­آمده از مدل اولیه، برازش خوبی از مدل نشان دادند به عنوان مثال شاخص برازش CFI و IFI در مدل حاضر برابر با 941/0 و 942/0 بود که چون این میزان بالاتر از معیار 90/0 برای این شاخص­ها بود نشان دهنده­ی برازش خوب مدل بود. همچنین شاخصGFI در پژوهش حاضر 924/0 به دست آمد که این میزان بالاتر از معیار 90/0 است و از این نظر نیز مدل دارای برازش خوبی است. در نهایت شاخص برازشRMSEA و SRMR که برخی متخصصان آن­ها را از مهمترین شاخص برازش مدل می­دانند برابر با 064/0 بود که کمتر از معیار 08/0 بود و از این رو نشان دهنده­ی برازش خوب مدل می­باشد. نتیجه­گیری با توجه به نتایج بدست آمده از پژوهش اثر مستقیم متغیر سبک دلبستگی اضطرابی و نگرش‎های ناکارآمد بر متغیر ادراک بیماری معنی­دار است اما اثر مستقیم متغیر سبک‎های دلبستگی و نگرش‎های ناکارآمد ازطریق واسطه‎ای متغیر ناگویی هیجانی معنی دار نمی­باشد.