تأملی بر مشروعیت کاربرد هواپیماهای بدون سرنشین در مخاصمات مسلحانه از منظر حقوق بینالملل بشردوستانه
نویسندگان
1 استادیار، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران
2 دانشجوی دکتری، مدرس دانشگاه
doi
10.22059/jplsq.2017.61755چکیده
پیشرفت فناوری در قرن 21 در حال رونمایی از شکل دیگری از سلاحهای پرندۀ نظامی است که هواپیماهای بدون سرنشین مصداق بارز آنها به شمار میروند. نظر به اینکه کاربرد این نوع از سیستمهای هوابرد چالشهای جدی را از منظر حقوق بینالملل بشردوستانه موجب شده است، ارزیابی مستقل حقوقی در این خصوص ضروری است. پیش از بررسی دقیق این مسئله شناخت این سیستمها و بررسی چالشهای ناشی از بهکارگیری آنها در مخاصمات مسلحانه ضروری است. مقالۀ حاضر با طرح چالشها و ابهامات ناشی از بهکارگیری این سیستمهای نوظهور در مخاصمات مسلحانه تلاش دارد عملکرد هواپیماهای بدون سرنشین در مخاصمات مسلحانه را براساس قواعد پایهای حقوق بینالملل بشردوستانه نظیر اصل تفکیک، تناسب و اقدامات احتیاطی ارزیابی حقوقی کند. در این ارزیابی نشان داده میشود که کاربرد این سیستمها در موارد متعددی ناقض قواعد بنیادین حقوق بینالملل بشردوستانه بوده است.