مدل ساختاری رابطه سرمایه روانشناختی و حمایت اجتماعی ادراک شده با اضطراب از طریق میانجیگری تحلیل رفتگی شغلی در پرستاران زن
نویسندگان
doi
10.22038/mjms.2021.19004چکیده
مقدمه پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل ساختاری رابطه سرمایه روانشناختی و حمایت اجتماعی ادراک شده با اضطراب از طریق میانجیگری تحلیل رفتگی شغلی در پرستاران زن انجام شده است. روش کار این تحقیق بر اساس هدف از نوع کاربردی و از نظر شیوه گردآوری اطلاعات، تحقیقی توصیفی از نوع همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری است و جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی پرستاران زن شاغل در بیمارستانهای دولتی و خصوصی شهرستان رشت در سال 1398 به تعداد 700 نفر است. از بین جامعه پژوهش نمونهای به حجم 320 نفر با توجه به جدول مورگان، پیشینه پژوهشهای مرتبط با موضوع پژوهش، ملاک ورود و خروج پژوهش و با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس از بیمارستانهای دولتی پورسینا، رازی، رسول اکرم (ص)، امیرالمومنین، ولایت و الزهرا (س) همچنین بیمارستان های خصوصی پارس، گیل، آریا، فامیلی، و قائم (ع) بهعنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه های سرمایه روانشناختی لوتانز (2007)، پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده چند بعدی زیمت و همکاران (1998)، پرسشنامه تحلیل رفتگی شغلی مسلش و لایتر (2015) و مقیاس خود سنجی اضطراب زانک (1971) پاسخ دادند. برای پاسخ به فرضیههای پژوهش، از ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری به روش بیشینه احتمال به کمک نرم افزار Spss 22 و AMOS 22 استفاده شد. نتایج یافته ها نشان داد که اثر مستقیم تحلیل رفتگی شغلی بر این متغیر (27/0) مثبت و در سطح 001/0 معنی دار می باشد. اثر مستقیم سرمایه روانشناختی (19/0-) و حمایت اجتماعی (43/0-) بر تحلیل رفتگی شغلی منفی و در سطح 001/0 معنی دار است. سرمایه روانشناختی و حمایت اجتماعی نیز در مجموع 25 درصد از تغییرات تحلیل رفتگی شغلی را تبیین می کنند. نتیجه گیری در پژوهش حاضر سرمایه روانشناختی و حمایت اجتماعی با تحلیل رفتگی شغلی یک ارتباط معکوس دارد.