رابطهی امید به زندگی و نگرش مذهبی با سرسختی روان شناختی سالمندان: نقش میانجی حمایت اجتماعی
نویسندگان
doi
10.22038/mjms.2021.17915چکیده
چکیده مقدمه: شناسایی عوامل مرتبط با سلامت روانی سالمندان، یکی از موضوعات مورد علاقه حوزه روان شناسی سالمندی است. هدف پژوهش حاضر تعیین رابطهی امید به زند گی و نگرش مذهبی با سرسختی روان شناختی سالمندان با توجه به نقش میانجی حمایت اجتماعی بود . روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بوده که برای تجزیه و تحلیل اطلاعات، از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری شامل کلیه سالمندان سطح شهر تهران بود که از میان آنها 329 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامههای سرسختی روانشناختی اهواز، امید به زندگی، نگرش مذهبی و حمایت اجتماعی پاسخ دادند. یافتهها: مدلیابی معادلات ساختاری نشان داد که مدل فرضی پژوهش دارای برازش مناسبی با دادهها است و همچنین مسیر مستقیم متغیرهای امید به زندگی، نگرشهای مذهبی و حمایت اجتماعی به سرسختی روانشناسی معنیدار است (05/0P<). همچنین نشان دادهشد که متغیر حمایت اجتماعی دارای اثر واسطهای معنیداری بین امید به زندگی و نگرشهای مذهبی با سرسختی روانشناسی است (05/0P<). نتیجهگیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر پیشنهاد میشود که به نقش میانجی حمایت اجتماعی در رابطهی بین امید به زندگی و نگرشهای مذهبی با سرسختی روانشناسی توجه شود و درمانگران این مولفه را در کاربست درمانی خود بگنجانند.