تسلیح معارضان سوریه از منظر حقوق بینالملل
نویسندگان
1 دانشآموختة دکتری حقوق بینالملل عمومی
2 استادیار دانشگاه الزهراء(س)
3 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل دانشگاه مفید قم
doi
10.22059/jplsq.2016.60522چکیده
از زمان شروع بحران سوریه بیش از پنج سال میگذرد. آنچه در طولانی شدن این بحران بسیار حائز اهمیت است حمایتهای مالی و لجستیکی برخی کشورهای منطقهای و فرامنطقهای است. این در حالی است که اقدام کشورهای تسلیحکننده نهتنها ناقض اصل منع توسل به زور به جهت دخالت در کشور سوریه به شمار میآید، بلکه، به موجب اصل عدم مداخله، حمایتهای تسلیحاتی صورتگرفته به بهانههای بشردوستانه و متقابل نیز نمیتواند ادلهای پذیرفتنی در عرصة بینالمللی دانسته شود. همچنین، به موجب دلایل بیانشده، توجه به برگزاری انتخابات صورتگرفته در سال 2014 و انتخاب قاطع بشار اسد، به سِمَت ریاستجمهوری، تسلیح معارضان به بهانة حق تعیین سرنوشت فاقد وجاهت بینالمللی است. بر اساس آنچه بیان شد، در تدوین مقالة پیش رو، بهمثابة تحقیقی بنیادی و راهبردی، سعی شد به کمک روشهای توصیفی، ضمن بیان توجیهات ارائهشده در زمینة ارسال سلاح و تجهیزات نظامی و تأمین مالی به معارضان سوری به کمک مبانی حقوق بینالملل، پاسخی مستدل ارائه شود.