اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر بخشودگی بین فردی و صمیمت زناشویی زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی
نویسندگان
doi
10.22038/mjms.2019.15927چکیده
مقدمه تجربهخیانت زناشویی از طرف همسران، معضلی است که بنیان خانواده را تحت تأثیر قرار داده و ارتباط زناشویی را دچار اختلال می کند. دو مؤلفه روانشناختی مورد توجه در این فرایند، بخشودگی بین فردی و صمیمت زناشویی است. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر بخشودگی بین فردی و صمیمت زناشویی زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی انجام شد. روش کار در این پژوهش از روش نیمهآزمایشی و طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش را تمامی زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی منطقه 1 تهران تشکیل دادند. از این جامعه، 30 نفر بصورت دردسترس انتخاب شدند و بصورت تصادفی در دوگروه آزمایشی و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش مقیاس بخشودگی بین فردی پولارد و پرسشنامه صمیمت زناشویی باگاروزی بود. روش اجرا بدین ترتیب بود که بعد از پیشآزمون، درمان پذیرش و تعهد برای گروه آزمایش اجرا گردید در نهایت از هر دو گروه پسآزمون به عمل آمد. یافتههای پژوهش با استفاده از کواریانس تحلیل شدند. نتایج یافتهها نشان داد میانگین بخشودگی بین فردی و صمیمت زناشویی گروه آزمایش در پسآزمون نسبت به پیشآزمون افزایش پیدا کرده است. نتیجه تحلیل کواریانس نشان داد که پس از حذف اثر پیش آزمون، میانگین نمرات پس آزمون دو گروه اختلاف آماری معناداری داشتند (001/0p<). نتیجه گیری این مطالعه نشان میدهد که درمان پذیرش و تعهد بر افزایش بخشودگی بین فردی و صمیمت زناشویی زنان آسیب دیده از خیانت همسر اثربخش است.