فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده مقدمه: این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر انعطاف­پذیری شناختی و تاب­آوری بیماران مبتلا به اضطراب فراگیر انجام گرفت. روش کار: روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح‌ پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی افراد مبتلا به اضطراب فراگیر منقطه 1 تهران تشکیل دادند. از طریق فراخوان و مراجعه به کلینیک­های روانشناسی منطقه 1 شهر تهران، 40 نفر مبتلا به اضطراب فراگیر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند؛ بدین ترتیب ابتدا پرسشنامه­های انعطاف­پذیری شناختی و تاب­آوری به عنوان پیش آزمون اجرا شد سپس گروه آزمایش تحت طرحواره­درمانی به مدت 10 جلسه قرار گرفتند و در پایان از هر دو گروه پس­آزمون به عمل آمد و داده­های پژوهش با استفاده از کواریانس مورد تحلیل قرار گرفت. یافته­ها: نتایج کواریانس نشان داد که طرحواره درمانی بر افزایش انعطاف­پذیری شناختی و تاب­آوری بیماران مبتلا اضطراب فراگیر تاثیر مثبت و معنی داری دارد (p≤0/001). نتیجه­گیری: با استفاده از رویکرد طرحواره درمانی می­توان انعطاف­پذیری شناختی و تاب­آوری بیماران مبتلا به اضطراب فراگیر را افزایش داد.