همکاریهای بینالمللی آموزش عالی در ایران و چگونگی بهبود آن
نویسندگان
1 استادیار مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی
doi
چکیده
دانشگاهها در کشورهای در حال توسعه و پیشرفته به طور فزایندهای برای بینالمللی کردن آموزش عالی فعالیت میکنند. از اینرو، کمتوجهی به شناسایی رهیافتهای نوین برای بینالمللی کردن آموزش عالی در ایران غیرعادی به نظر میرسد. بهبود کیفیت آموزش عالی در ایران مستلزم گسترش سطح همکاریهای علمی بینالمللی است.در این مقاله ابتدا وضعیت کنونی همکاریهای علمی ایران، به ویژه اعزام دانشجو به خارج از کشور، فرصتهای مطالعاتی و همکاریهای بیندانشگاهی بررسی و سپس، با استفاده از تحلیل محتوا، اسناد و گزارشهای مربوط به سیاستها و اشکال همکاریهای بینالمللی در برخی از کشورهای در حال توسعه به همراه مصاحبه ها تجزیه و تحلیل شده است که نتیجه آن شناسایی هشت سیاست و روش کلیدی است. افزون بر این، با توجه به تفاوتهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی، مصاحبههای عمیقی با متخصصان ارتباطات بینالمللی در باره سیاستها و روشها در کشورهای در حال توسعه و کاربرد آن در ایران انجام شد. در پایان، یافتهها و پیشنهادهایی برای بهبود همکاریهای بینالمللی آموزش عالی در ایران ارائه شده است.