ارزیابى کارکرد شهرهاى جدیدایران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزى شهرى
2 عضو هیأت علمى دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
شهرهاى جدید به عنوان سکونتگاه هاى جدید الاحداث و فاقد هسته اولیه که براساس برنامه و ساختارى از پیش اندیشیده ایجاد شده اند داراى سابقه چند هزارساله مى باشند (نریمانى: 1377، ص 12). در ایران به خاطر تحولات ناشى از نفوذ سرمایه دارى، شبکه و نظام شهرنشینى از حالت تعادل خارج شده و پدیده هایى همچون تمرکز متروپل هاى منطقه اى، انباشتگى، مهاجرت هاى وسیع، شهرنشینى شتاب آلود به وجود آمده که منجر به معضلات متعددى گردیده است. در این راستا سیاست احداث شهرهاى جدید به عنوان راهکارهاى عملى و علمى براى کاهش این معضلات و به عنوان یک تجربه جدید و حرکت اساسى در نظام شهرنشینى کشور در اواخر سال 1364 مطرح گردید.(نقشه (1))