مقایسه شاخص بارتل و مقیاس وابستگی نورث‌ویک پارک (NPDS-H) در ارزیابی عملکرد بیماران نورولوژیک بستری

نویسندگان
نوروزی, کیان ID 1
واحدی, محسن ID 2
نوذری میرارکلایی, میترا ID 3
جهانی تابش, سونا ID 4
ارسلانی, نرگس ID 5
شیراوژن, شیما ID 6

1 استاد، گروه پرستاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری توانبخشی، گروه پرستاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری توانبخشی، گروه پرستاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران

5 دانشیار، مرکز تحقیقات سالمندی، گروه پرستاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران nargesarsalani@gmail.com

6 استادیار، مرکز تحقیقات سلامت در حوادث و بلایا، گروه پرستاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران

doi
10.22034/IJRN.12.1.9
چکیده

مقدمه: ارزیابی سطح وابستگی عملکردی بیماران نورولوژیک نقش مهمی در برنامه ‌ریزی مراقبتهای پرستاری و تخصیص منابع در مراکز توانبخشی دارد. شاخص بارتل (Barthel Index) ابزاری ساده برای سنجش فعالیتهای روزمره است، در حالیکه مقیاس وابستگی نورث ‌ویک پارک – نسخه بیمارستانی (NPDS-H) با ساختاری چند بعدی، نیازهای مراقبتی پیچیده‌تر را ...

کلیدواژه‌ها
وابستگی عملکردی, بیماران نورولوژیک, شاخص بارتل, NPDS-H, توانبخشی, مراقبت پرستاری