بررسی حقوق اجتماعی افراد تراجنسیتی، از نگاه اسناد بینالمللی، نظام حقوقی کامنلا و حقوق داخلی ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران
2 کارشناسارشد حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jplsq.2016.58202چکیده
افراد تراجنسیتی، بهسبب هویت جنسیتی نادر خود، در معرض نابرابریهای اجتماعی و حقوقیاند؛ از مهمترین حقوق بشری که این افراد در دسترسی بدان در مضیقهاند، منع تبعیض، حفظ حریم خصوصی و دسترسی به بالاترین سطح سلامت است. حقوق مذکور، در اسناد بینالمللی و نظام حقوقی کشورهای متمدن، مورد توجه واقع شده است. اسناد بینالمللی در این زمینه، هویت جنسیتی را، مبنایی مستقل برای حمایت در مقابل تبعیض میداند و از حق بر حریم خصوصی و دسترسی به سلامت، بهصراحت حمایت میکند. در بریتانیا و آمریکا، با تصویب قوانین متعدد در این زمینه، از حقوق این افراد حمایت شده است، ولی در حقوق ایران، هیچ قانونی بهصراحت از حقوق این افراد حمایت نمیکند. خلأ قانون حمایتی در حقوق ایران، موجب شده است که این قشر از جامعه طرد شوند و نیاز توجه قانونگذار به این افراد، کاملاً احساس شود. راهحل ابتدایی در حمایت از این افراد، تفسیر اصول قانون اساسی در حمایت از حقوق مسلمۀ افراد است؛ ولی نیاز به تصویب قانون خاص و بیان ابعاد مختلف حقوق این افراد، کاملاً احساس میشود.
