تحولات هنجارسازی در حقوق بین‌الملل فضا با نگاهی به قطعنامۀ 1992 اصول مربوط به بهره‌برداری از انرژی هسته‌ای در فضای ماورای جو

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران

2 دانشجوی دکتری، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران

doi
10.22059/jplsq.2016.57470
چکیده

هنجارسازی در حقوق بین­الملل فضا در شش دهۀ گذشته دستخوش تحولات شایان توجهی شده است. پس از نهایی شدن موافقتنامۀ ماه، رفته رفته این دیدگاه در بین حقوقدانان بین­المللی قوت ­گرفت که دیگر احتمال تهیه و تنظیم سند الزام­آوری در قالب معاهده در حقوق بین­الملل فضا وجود ندارد. به همین دلیل تمایل دولت­ها برای تدوین دستورالعمل­ها، قواعد رفتاری و قوانین ملی فضایی قوت گرفت. یکی دیگر از مصادیق این تغییر جهت هنجاری، تهیه و تنظیم قطعنامه­های سازمان ملل در خصوص مسائل مربوط به فضای ماورای جو است. یکی از مصادیق برجستۀ این دست اعلامیه­ها، اعلامیۀ اصولی مربوط به بهره­برداری از انرژی هسته­ای در فضای ماورای جو است که در سال 1992 به تصویب مجمع عمومی رسید. در این مقاله، سیر تحولات هنجاری حقوق بین­الملل فضا و گذر این بدنۀ هنجاری از حقوق سخت به حقوق نرم در آینۀ قطعنامۀ مذکور بررسی شده است.