تحولات هنجارسازی در حقوق بینالملل فضا با نگاهی به قطعنامۀ 1992 اصول مربوط به بهرهبرداری از انرژی هستهای در فضای ماورای جو
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران
2 دانشجوی دکتری، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران
doi
10.22059/jplsq.2016.57470چکیده
هنجارسازی در حقوق بینالملل فضا در شش دهۀ گذشته دستخوش تحولات شایان توجهی شده است. پس از نهایی شدن موافقتنامۀ ماه، رفته رفته این دیدگاه در بین حقوقدانان بینالمللی قوت گرفت که دیگر احتمال تهیه و تنظیم سند الزامآوری در قالب معاهده در حقوق بینالملل فضا وجود ندارد. به همین دلیل تمایل دولتها برای تدوین دستورالعملها، قواعد رفتاری و قوانین ملی فضایی قوت گرفت. یکی دیگر از مصادیق این تغییر جهت هنجاری، تهیه و تنظیم قطعنامههای سازمان ملل در خصوص مسائل مربوط به فضای ماورای جو است. یکی از مصادیق برجستۀ این دست اعلامیهها، اعلامیۀ اصولی مربوط به بهرهبرداری از انرژی هستهای در فضای ماورای جو است که در سال 1992 به تصویب مجمع عمومی رسید. در این مقاله، سیر تحولات هنجاری حقوق بینالملل فضا و گذر این بدنۀ هنجاری از حقوق سخت به حقوق نرم در آینۀ قطعنامۀ مذکور بررسی شده است.