ساخت جدول عمر چندوضعیتی زناشویی برای زنان ایرانی
نویسندگان
1 دانشیار گروه جمعیتشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه جمعیتشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/jpai.2025.2029978.1354چکیده
بسیاری از پدیدهها در جمعیتشناسی حاصل انتقال افراد بین وضعیتهای مختلف در طول زندگی هستند. این انتقالها، تاریخچه زندگی افراد را تشکیل میدهد. در مطالعه تاریخچه زندگی، برای خلاصهکردن فرایندهای پیچیده جمعیتی و مقابله با محدودیت دادهها، میتوان از مدلها استفاده کرد. یکی از مدلهای کارآمد در این زمینه، جداول عمر چندوضعیتی هستند. در این مقاله تلاش شده با استفاده از دادههای سرشماری سال 1395 و دادههای ثبتی ازدواج و طلاق سال مذکور و با بکارگیری فرایند مارکف و معادلات کولموگروف، احتمال انتقال بین وضعیتهای زناشویی مختلف و همچنین احتمال مرگ، برآورد شود. سپس با استفاده از احتمال انتقال، سایر مقادیر جدول عمر از جمله احتمال بقاء، مجموع سالهای سپری شده در هر وضعیت و امیدزندگی مربوط به هر وضعیت زناشویی محاسبه شده است. طبق نتایج بهدستآمده، احتمال ازدواج دختران مجرد، تا آستانه 30 سالگی روندی افزایشی داشته و پس از این سن کاهش مییابد. همچنین با افزایش سن، احتمال طلاق روندی کاهشی دارد و احتمال بیوه شدن افزایش مییابد. احتمال ازدواج مجدد برای زنان مطلّقه و بیوه نیز رابطه معکوسی با افزایش سن دارد. امیدزندگی برآورد شده برای زنان متأهل نیز، بیش از زنان در سایر وضعیتهای زناشویی بوده است.