تحلیل گفتمان رسانۀ ملی در مورد فرزندآوری از 1399 تا خرداد 1403
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری جمعیتشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22034/jpai.2024.2031978.1357چکیده
با توجه به تغییر سیاستهای کلان کشور و تصویب قانون جوانی جمعیت و حمایت از خانواده، همچنین با در نظر گرفتن نقش مهمی که رسانهها میتوانند در شکلگیری و تغییر نگرشهای افراد ایفا کنند، این مقاله به بررسی نقش رسانههای ملی در این زمینه میپردازد. هدف اصلی این تحلیل، فهم چگونگی بازنمایی موضوع فرزندآوری در رسانههای ملی و تأثیرات احتمالی این بازنماییها بر نگرشها و رفتارهای باروری جامعه است. بنابراین پژوهش حاضر با استفاده از رویکرد تحلیل گفتمان و بهرهگیری از چارچوب نظری و عملی سهمرحلهای فرکلاف، به تحلیل محتوای برنامههای ترکیبی تلویزیون در بازهی زمانی 1399 تا خرداد ۱۴۰۳ پرداخته است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که فضای تکگفتمانی در خصوص فرزندآوری بر رسانه ملی حاکم است. این بدان معناست که رسانه ملی بهطور غالب و یکجانبه بر اهمیت و ضرورت افزایش فرزندآوری تأکید دارد و این گفتمان را بهعنوان تنها گفتمان مشروع و مطلوب به مخاطبان ارائه میدهد. این رویکرد یکجانبه، اگرچه ممکن است در کوتاهمدت بر نگرشهای بخشی از جامعه تأثیر بگذارد، اما در بلندمدت میتواند منجر به مقاومت یا بیتفاوتی مخاطبان نسبت به این موضوع شود. از این رو، پیشنهاد میشود که رسانه ملی با در نظر گرفتن تنوع دیدگاهها و نیازهای مختلف مخاطبان در جامعه، به ارائه گفتمانهای متنوعتر و متعادلتری در این زمینه، مبتنی بر دیدگاههای تخصصی و جامعنگرانهتر بپردازد تا بتوانند تأثیرگذاری پایدارتری بر مخاطبان و جامعه داشته باشند.