تحلیلی بر وضعیت زیستپذیری و رفتار مهاجرت خانوارهای روستایی در شرایط خشکسالی: مطالعه موردی دهستانهای شهرستان باوی
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسیارشد توسعه روستایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
2 استادیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
3 دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.
doi
10.22034/jpai.2024.2023330.1335چکیده
خشکسالی، بهعنوان یکی از رویدادهای شدید آب و هوایی، تأثیرات عمیقی بر جوامع روستایی دارد که اغلب موجب تغییرات قابلتوجهی در الگوهای مهاجرت شده و زیستپذیری این مناطق را به چالش میکشد. مطالعه حاضر بر روی خانوارهای ساکن در دهستانهای شهرستان باوی، منطقهای که واقعیتهای سخت شرایط خشکسالی طولانی را تجربه کرده است، تمرکز دارد تا تغییرات حاصله در زیستپذیری و رفتارهای مهاجرت خانوارهای روستایی آن را تحلیل کند. نمونه مورد مطالعه شامل 347 نفر از کشاورزان سرپرست خانوار ساکن در شهرستان باوی هستند که به روش نمونهگیری تصادفی سیستماتیک انتخاب گردیدهاند. با استفاده از روش تاپسیس، ابعاد اقتصادی، اجتماعی و محیطی سطح زیستپذیری خانوارهای روستایی شهرستان باوی محاسبه و اولویتبندی شده است. نتایج نشان میدهد که بیشتر خانوارهای روستایی در تمام ابعاد از سطح زیستپذیری کم و متوسط برخوردارند. یافتهها نشان میدهد که تفاوت معنیداری در بین دهستانها از نظر وضعیت زیستپذیری خانوارهای روستایی در شرایط خشکسالی وجود دارد. براساس نتایج، ارتباط بین متغیرهای سن، تحصیلات و مشارکت در دورههای ترویجی با وضعیت زیستپذیری خانوارها، معنیدار است. علاوه بر این، نتایج بیانگر وجود ارتباط منفی و معنیدار بین تمام ابعاد زیستپذیری و تعداد افراد مهاجرت کرده در خانوار آنان است.