تحلیل جنسیتی حمایت عاطفی فرزندان بزرگسال و والدین از یکدیگر در شهر تهران
نویسندگان
1 دانشیار گروه مطالعات خانواده، مؤسسه تحقیقات جمعیت کشور، تهران، ایران
2 استادیار گروه جمعیتشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/jpai.2024.2027782.1346چکیده
با توجه به اهمیت روابط نسلی و جنسیتی، در این مقاله به تحلیل جنسیتی حمایت عاطفی میان فرزندان بزرگسال و والدین پرداختهایم. جامعه آماری پیمایش، افراد 18 سال و بالاتر شهر تهران بوده و 1000 نفر از 30 حوزه بهشیوه خوشهای چندمرحلهای، انتخاب شدهاند. یافتهها نشان داده که در حمایت عاطفی والدین و فرزندان بزرگسال از یکدیگر، تفاوتهای جنسیتی وجود دارد. بهطوری که حمایت عاطفی پدران و مادران از دختران بیش از پسران و حمایت عاطفی مادران از دختران بیش از حمایت عاطفی پدران از دختران بوده است. در صورت طلاق والدین، حمایت عاطفی پدران از فرزندان کمتر از حمایت عاطفی مادران گزارش شده است. همچنین حمایت عاطفی دختران از پدران و مادران بیش از حمایت عاطفی پسران از پدران و مادران و حمایت عاطفی دختران از مادران بیش از پدران بوده است. حمایت عاطفی دختران و پسران از پدران در صورت طلاق و تضاد والدین، کاهش مییابد. بهطور کلی میتوان گفت که مادران پیوندهای عاطفی بیشتری با فرزندان خود و بهویژه با دختران خود دارند و در طلاق و تضاد والدین، روابط فرزندان بزرگسال با والدین و بهویژه با پدر، تضعیف میگردد. تقویت پیوندهای عاطفی پدران با فرزندان و تلاش والدین در راستای پایداری زندگی زناشویی پیشنهاد میشود.