تعیینکنندههای زمینهای و ساختاری تمایل به مهاجرت از کشور در بین جوانان: مطالعهای در شهر بوشهر
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهاجرت و شهرنشینی، موسسه تحقیقات جمعیت کشور، تهران، ایران
2 استادیارگروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/jpai.2024.2020272.1324چکیده
هدف مطالعه حاضر سنجش تمایل مهاجرتی نسل جوان (15-29 ساله) و بررسی نقش عوامل ساختاری و زمینهای در شکلگیری خواست مهاجرتی آنان است. روش تحقیق مطالعه، پیمایش با استفاده از تکنیک پرسشنامه ساختیافته است. جامعه آماری مطالعه 20656 نفر از جوانان 29-15 ساله شهر بوشهر و حجم نمونه شامل 378 نفر است. یافتههای مطالعه بیانگر این است که تمایل مهاجرتی مردان، افراد متأهل، افرادی که در خانوادههای پرجمعیت حضور دارند و همچنین اشخاصی که درآمد بالاتری دارند در مقایسه با دیگر افراد بالاتر است. براساس نتایج تحلیل رگرسیونی، متغیرهای ساختاری و متغیرهای زمینهای 66 درصد از خواست مهاجرتی نسل جوان را تبیین میکنند. با توجه به مدل نظری تمایل/توانایی کارلینگ و مدل نهایی رگرسیون، متغیرهای محیطی (نابرابری، امید به آینده) و مجرد بودن بهعنوان یک متغیر زمینهای و سطح خرد بالاترین أثرگذاری را در تبیین تمایل به مهاجرت نسل جوان دارند و در مجموع نابرابری مهمترین تبیینکننده است. بهطورکلی متغیرهای ساختاری و محیطی نقشی تعیینکننده در شکلگیری تمایل به مهاجرت در نسل جوان داشته است.