برآورد سطح و الگوی سنی باروری در افغانستان: ارزیابی و تحلیل دادههای پیمایش جمعیت و سلامت سال 1394
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد جمعیت شناسی ، دانشکده علوم اجتماعی . دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانشیار جمعیت شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 دانشیار جمعیتشناسی، موسسه تحقیقات جمعیت کشور، تهران، ایران؛ و گروه جمعیت شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران
4 استادیار جمعیت شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22034/jpai.2023.1986919.1262چکیده
افغانستان کشوری است که بهدلیل ناامنی و بیثباتی سیاسی و نبود دادههای جمعیتی مناسب، وضعیت باروری و سایر جنبههای جمعیتی آن کمتر بررسی شده است. هدف از این مطالعه، برآورد شاخصهای باروری افغانستان با بهرهگیری از روشهای مختلف است. برای این منظور، دادههای پیمایش جمعیت و سلامت افغانستان در سال 2015 مورد استفاده و تحلیل قرار گرفته است. با بهکارگیری تکنیک غیرمستقیم براس و رله، میزان باروری کل افغانستان در سال مذکور به ترتیب، 5.0 و 5.4 فرزند و با بهکارگیری روش مستقیم، معادل 5.0 فرزند به ازای هر زن برآورد گردید. میزان باروری نکاحی براساس سن 7.1 فرزند و براساس رتبه 7.0 فرزند بهازای هر زن و به همین ترتیب میزان باروری تجمعی با روش نسبت توالی زندهزایی 7.2 فرزند به دست آمد. براساس مقادیر نسبتهای توالی زندهزایی 90 درصد زنان 49-45 ساله در افغانستان در سال 2015 حداقل 5.0 فرزند داشتهاند. همچنین 77 درصد از زنان در این گروه سنی که 7.0 فرزند داشتهاند، برای داشتن فرزند هشتم پیش رفتهاند. یافتهها حاکی از آن است که دادههای پیمایش سلامت و جمعیت 2015 بهعنوان یک منبع دادهای در دسترس میتواند بادقت نسبی، شواهدی از سطح و الگوهای سنی باروری افغانستان ارائه دهد.