رفاه ذهنی مهاجران افغانستانی ساکن در شهر شیراز و عوامل مرتبط با آن

نویسندگان

1 استادیار، بخش جامعه‌شناسی و برنامه‌ریزی اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

2 دانش‌آموخته کارشناسی‌ارشد جامعه‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

doi
10.22034/jpai.2023.1990541.1275
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی وضعیت رفاه ذهنی مهاجران افغانستانی ساکن شهر شیراز و عوامل مرتبط با  آن به صورت پیمایشی اجرا شده است. جامعه آماری این مطالعه مهاجران افغانستانی 59-15 ساله ساکن شهر شیراز بودند و با روش نمونه‌گیری تصادفی 380 نفر از آن‌ها گزینش شدند که به صورت حضوری و با ابزار پرسشنامه مورد پرسشگری قرار گرفتند. مقیاس احساس رفاه که در این پژوهش استفاده شده، حاصل تلاش سام‌آرام و محبوبی (1393) است. در این پژوهش، 62.2 درصد از پاسخگویان به‌طور متوسط و 30.8 درصد از آن‌ها تا حد زیادی احساس رفاه داشته‌اند. پس به‌طورکلی، رفاه ذهنی مهاجران در این تحقیق متوسط رو به بالا بوده است. همچنین یافته‌های تحقیق از رابطه‌ی جنسیت، وضعیت تاهل، وضعیت اشتغال، مدت زمان اقامت در ایران، درآمد و طبقه اقتصادی با سطح رفاه ذهنی شهروندان افغانستانی ساکن شهر شیراز حکایت دارند. نتایج نشان می‌دهد که احساس رفاه نسبی است و می‌توان گفت برداشت افراد از شرایط عینی زندگی و واقعیت‌های موجود، تعیین‌کننده‌ی احساس‌ افراد درباره زندگی و کیفیت آن است که می‌تواند احساس خوشبختی یا بدبختی نسبت به آن را نیز شکل ‌دهد.