الزامهای سیاستی کیفیت و دقت آمارهای سرشماری و رویدادهای حیاتی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جمعیّتشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار جمعیّتشناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران، و استاد وابستهی گروه جامعهشناسی و انسانشناسی، دانشگاه نیپیسینگ، کانادا
doi
10.22034/jpai.2023.559598.1244چکیده
یکی از مسئولیتهای جمعیتشناسان آگاهی از چگونگی برهمکنشی فرآیندهای باروری، مرگومیر و مهاجرت در تعیین حجم، رشد و تغییرات جمعیت است. ایران تحولات جمعیتشناختی گستردهای در طول سه دهۀ گذشته تجربه کرده است. این تحولات به یک چرخش اساسی در سیاستهای جمعیتی دولت منجر شد. مواجهة غیرکارشناسی با موضوع جمعیت سبب شد تا بحث دربارۀ آن به عرصۀ عمومی کشیده شود. در نتیجه، تعیین اولویتهای سیاستگذاری جمعیتی به یک مسألۀ فراگیر در کشور تبدیل شد. تشخیص مسأله و در دستور کار قرار دادن آن بخشی از فرآیند سیاستگذاری است. در این مقاله با تمرکز بر نتایج سرشماریهای عمومی نفوس و مسکن استانهای همدان و لرستان در سالهای 1390 و 1395 و نیز آمار رویدادهای حیاتی این استانها در دورۀ 1395ـ1390 نشان دادیم که معادلۀ تغییرات جمعیت بر مبنای آمارهای سرشماری در توازن با آمار رویدادهای حیاتی و خالص مهاجرت نیست. در چنین شرایطی تحلیل تعیینکنندههای تغییرات جمعیت دشوار و تعیین اولویتهای سیاستگذاری و ارائۀ راهبردهایی برای مدیریت جمعیت غیرواقعی خواهد بود. یافتهها بر اهمیت ارزیابی کیفیت آمارهای سرشماری و رویدادهای حیاتی پیش از هرگونه تصمیمگیری و سیاستگذاری برای جمعیت تأکید دارد.