مطالعه رابطۀ بیگانگی و گرایش به طلاق در میان زنان شهر مشهد
نویسندگان
1 استادیار جمعیتشناسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
2 دانشآموخته کارشناسیارشد پژوهش علوم اجتماعی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
3 دانشیار جامعهشناسی دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22034/jpai.2023.561981.1248چکیده
روند رو به افزایش طلاق در ایران طی سالیان اخیر، آن را تبدیل به یک مساله اجتماعی نموده است. مطالعه حاضر، ارتباط میان گرایش به طلاق با بیگانگی را در میان نمونهای از زنان شهر مشهد مورد کنکاش قرار داده است. جامعۀ آماری تحقیق، کلیۀ زنان متاهل شهر مشهد و حجم نمونه نیز 384 نفر میباشد. برای انتخاب نمونهها، از روش نمونهگیری خوشهای استفاده شد. یافتههای تحلیل مسیر نشان میدهد که تاثیر بیگانگی بر صمیمیت زناشویی، دخالت خانوادهها، نزاع بر سر قدرت تصمیمگیری و گرایش به طلاق معنادار است. همچنین تاثیر بیکاریِ همسر بر صمیمیت زناشویی، نزاع بر سر قدرت تصمیمگیری و گرایش به طلاق معنادار است. براساس یافتهها، متغیر بیگانگی همراه با متغیرهای میانجی 53 درصد از عوامل گرایش به طلاق را تبیین کردند. از آنجایی که ریشۀ احساس بیگانگی در «عدم یکپارچگی» و «عدم انسجام» فردی و اجتماعی نهفته است، سیاستگذاری در جهت افزایش و بهبود روشهای منتهی به کنش ارتباطی مناسب در حوزۀ عمومی جامعه ضرورت دارد.
