اثر سالخوردگی جمعیت بر رشد اقتصادی (مطالعه کشورهای عضو مناپ)
نویسندگان
1 دانشیارگروه اقتصاد، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور، ایران
3 کارشناس ارشد علوم اقتصادی، دانشگاه ارومیه، آذربایجان غربی، ایران
doi
10.22034/jpai.2022.526835.1178چکیده
پدیده سالخوردگی جمعیت یکی از مهمترین چالشهای اقتصادی، اجتماعی و بهداشتی در قرن حاضر به شمار میرود. تغییرات جمعیتی میتواند تأثیر عمیق و مهمی بر رشد اقتصادی داشته باشد. هدف مطالعه حاضر بررسی و تحلیل، اثر سالخوردگی جمعیت بر رشد اقتصادی در 20 کشور عضو منا و پاکستان (مناپ) در بازه زمانی1960-2019 با بهرهگیری از دو مدل اقتصادسنجی گشتاورهای تعمیمیافته (GMM) و خودرگرسیون برداری دادههای تابلویی (PVAR) میباشد. نتایج تحقیق حاضر نشان میدهد که افزایش یک درصد رشد جمعیت موجب افزایش 0021/0 رشد اقتصادی شده است. در حالیکه افزایش یک درصدی متغیرهای سهم جمعیت سالمند (65 سال و بیشتر) و نسبت وابستگی جمعیت سالمند به جمعیت در سن کار بهترتیب موجب کاهش 2804/0 و 0814/0 رشد اقتصادی میگردد. با توجه به نتایج تحقیق پیشنهاد میگردد؛ دولت سیاستهای تشویقی برای رشد جمعیت از جمله اختصاص مرخصی زایمان برای زنان، اختصاص منابع مالی به خانوارها برای فرزندآوری و سایر کمکهای مالی به والدین را به همراه سیاستهایی در جهت کاهش اثرات سالمندی جمعیت، از جمله افزایش انباشت سرمایه و استفاده از روشهای سرمایهبر در تولید و افزایش بهرهوری نیروی کار از طریق آموزش و مهارتافزایی بهکار گیرد.