امنیت اقتصادی- اجتماعی و قصد باروری در شهر تهران
نویسندگان
1 استاد گروه جمعیت شناسی دانشگاه تهران
2 دانشیار جمعیتشناسی، دپارتمان جمعیت و بهداشت عمومی، دانشگاه ملبورن استرالیا
3 دانشیار جمعیت شناسی، موسسه مطالعات و مدیریت جامع و تخصصی جمعیت کشور
doi
10.22034/jpai.2020.243924چکیده
یکی از تبیینهای اساسی باروری پایین اجتناب از خطر و کاهش بیاطمینانی میباشد. این مطالعه در چارچوب نظریه اجتناب از خطر و انتخاب عقلانی تأثیر امنیت بر قصد فرزندآوری زنان را آزمون میکند. بدین منظور از بخشی از دادههای طرح تحولات باروری در ایران و از اطلاعات 417 زن همسردار 49-15 ساله در شهر تهران استفاده شده است. نتایج نشان میدهد 53 درصد از زنان قصد فرزندآوری دارند و میانگین تعداد فرزندان قصد شده 07/2 است. زنانی که خود و یا همسرانشان در سنین پایینتری هستند، زنان با تحصیلات دانشگاهی، زنان بدون فرزند یا تکفرزند و زنانی که تجربه حاملگی در دو سال گذشته نداشتهاند، بیشتر قصد فرزندآوری دارند. قصد باروری همچنین با امنیت اقتصادی و نگرانی از آسیبهای اجتماعی مرتبط است. با کاهش نگرانی از آسیبهای اجتماعی و افزایش امنیت اقتصادی، قصد فرزندآوری افزایش می یابد. بر اساس نتایج تحلیل چند متغیره، تاثیر ابعاد مختلف امنیت (عینی و ذهنی) در مقایسه با متغیر سن زنان و تعداد فرزندان اندک است، لیکن با توجه به قصد فرزندآوری در زنان تک فرزند و بدون فرزند و ایدهآل باروری بیش از دو فرزند در جامعه انتظار میرود با اقـدامات مـؤثر در جهت کاهش مشکلات اقتصادی در سطح کلان و خانواده و کاهش آسیبهای اجتماعی، شرایط فرزندآوری در کشور تسهیل و شکاف بین باروری ایدهآل و واقعی کمتر شود.