مطالعه تطبیقی رابطه سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی در بین سالمندان ساکن منازل و آسایشگاههای شهر تهران
نویسندگان
1 استادیار جمعیت شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران
2 دانشیار جامعه شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش علوم اجتماعی، دانشگاه خوارزمی، تهران
doi
10.22034/jpai.2020.243917چکیده
پژوهش حاضر با هدف مطالعه رابطه سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی در بین سالمندان ساکن منازل و آسایشگاههای شهر تهران انجام گرفته است. برای این هدف، از روش پیمایش و ابزار پرسشنامه استفاده شده و تعداد 384 نفر از سالمندان ساکن منازل و آسایشگاههای شهر تهران به عنوان نمونه تحقیق انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. یافتههای پژوهش گویای آن است که کیفیت زندگی سالمندان مورد بررسی ساکن منازل در سطحی بالاتر از کیفیت زندگی سالمندان ساکن آسایشگاه میباشد. همچنین بین نوع سکونت سالمندان و سرمایه اجتماعی نیز رابطه معنیداری مشاهده شد و سالمندان ساکن منازل در مقابل سالمندان ساکن آسایشگاهها از سرمایه اجتماعی بالاتر و کیفیت زندگی بهتری برخوردارند. همچنین نتایج تحقیق نشان داد بین سرمایه اجتماعی و ابعاد تشکیلدهنده آن (اعتماد اجتماعی، حمایت اجتماعی و مشارکت اجتماعی) با کیفیت زندگی سالمندان رابطه معنیداری وجود دارد. نتایج تحلیل چند متغیره نشان داد، با کنترل تمـام متغیرها، نوع سکونت همچنان تاثیر قوی و معناداری بر کیفیت زندگی هر دو گروه سالمندان دارد. هر چند شدت این اثرگذاری برای سالمندان ساکن منزل بیشتر از سالمندان ساکن آسایشگاهها است. متغیرهای مشارکت اجتماعی، نوع سکونت، اعتماد اجتماعی و حمایت اجتماعی به ترتیب بیشترین تاثیر را در کیفیت زندگی سالمندان دارند.
