بررسی عوامل جمعیتشناختی، اجتماعی و اقتصادی موثر بر احتمال طلاق در ایران در سال 1395
نویسندگان
1 دانشیار گروه جمعیت شناسی، دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری جمعیتشناسی دانشگاه آزاد اسلامی (واحد علوم و تحقیقات)
3 استادیار جمعیت شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد (نویسنده مسئول)
4 استادیار آمار زیستی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22034/jpai.2019.239437چکیده
این مطالعه با هدف بررسی تأثیر متغیرهای جمعیتشناختی، اقتصادی و اجتماعی بر وضع تأهل (بیهمسر به دلیل طلاق/ دارای همسر) و محاسبه احتمال طلاق انجام شد. در این مطالعه دادههای فایل 2 درصد سرشماری عمومی نفوس و مسکن 1395 مورد استفاده قرار گرفت. برای تحلیل دادهها از روش رگرسیون چندمتغیره لجستیک استفاده شد. در این تحقیق 11 متغیر جنس، سن، داشتن فرزند برای زنان، مهاجرت؛ متغیرهای اقتصادی مانند وضع فعالیت، وضع مالکیت واحد مسکونی خانوار، متراژ واحد مسکونی و متغیرهای اجتماعی مانند نوع سرپرستی خانوار، وضع سواد، وضع تحصیل، تعداد سالهای تحصیل و مدرک دانشگاهی با وضعیت تأهل (طلاق گرفته/متأهل) مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها حاکی از این بودند که رفتار مردان و زنان بیهمسر به دلیل طلاق کاملا با یکدیگر متفاوت است. مردان بیهمسر به دلیل طلاق مایل هستند پس از طلاق به خانواده دیگر بپیوندند، در حالی که زنان خود تشکیل خانواده مستقلی میدهند و در نقش سرپرست خانوار ظاهر میشوند. تحصیلات عالی و داشتن فرزند برای زنان باعث کاهش احتمال طلاق میشود. زنان بیهمسر به دلیل طلاق بیشتر در بازار کار حضور پیدا میکنند و احتمال طلاق برای مردان بیکار و غیرفعال به ترتیب 2.5 و 1.3 برابر مردان شاغل است.