نگرش نخبگان به عوامل اجتماعی، اقتصادی و علمی- پژوهشی در مبدأ و مقصد و تاثیر آن بر گرایش آنها به مهاجرت خارج از کشور
نویسندگان
1 دانشیار جامعه شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی (واحد تهران مرکزی)
2 دانشجوی دکتری جمعیتشناسی دانشگاه آزاد اسلامی (واحد تهران مرکزی)
3 دانشیار گروه جمعیت شناسی، دانشگاه تهران
doi
10.22034/jpai.2020.239441چکیده
هدف این تحقیق سنجش نگرش نخبگان تحت پوشش بنیاد ملی نخبگان استان تهران در مورد عوامل اجتماعی، اقتصادی و علمی پژوهشی موجود در مبدأ و مقصد به عنوان عوامل دافعه و جاذبه و چگونگی تأثیر این عوامل بر گرایش نخبگان به مهاجرت خارج از کشور است. روش تحقیق، کیفی و کمی بوده، در بخش کیفی 22 مصاحبهی نیمهساختار یافته و عمیق با نمونهگیری هدفمند در سال 1397 انجام گرفت. مصاحبهها با روش استقرایی، کدگذاری باز شده، سپس در قالب زیرطبقه و طبقههای فرعی و اصلی دستهبندی شدند. نتایج این مرحله نشان داد مشکلات: اجتماعی، اقتصادی، مدیریتی، برنامهریزی، قانونی و زیرساختهای ارتباطی و تکنولوژیکی از عوامل دافعه مهاجرت نخبگان است. در بخش کمی با استفاده از روش پیمایش، 200 نفر به روش خوشهای و سهمیهای مورد نظرسنجی قرارگرفتند. براساس نظریههای نظام جهانی، الگوی جهانگرای، لی، دوگانگی ساختاری، بحران منزلتی، سرمایه انسانی و محرومیت نسبی، عوامل موثر بر مهاجرت نخبگان مورد کندوکاو قرار گرفت. بعد از تجزیه و تحلیلهای رگرسیونی مشاهده شد که عوامل علمی، اجتماعی و مداخلهگر در مقصد و عوامل اجتماعی در مبدأ بر گرایش نخبگان به مهاجرت خارج از کشور تاثیر دارند.