ملاحظاتی در نقد گذار دوم جمعیتشناختی با نگاه به ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جمعیتشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی (واحد علوم و تحقیقات)
2 استادیار جامعه شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن
3 گروه علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی (واحد گرمسار)
4 دانشیار مرکز پــژوهش های وزارت جهاد کشاورزی
5 دانشیار جمعیت شناسی، دانشگاه تهران
doi
10.22034/jpai.2020.43640چکیده
رواییِ استفاده از مبانیِ نظریۀ گذار دوم جمعیتشناختی برای تحلیل باروری در ایران از جمله چالشهای بنیادی در این زمینه است. چرا که تحلیل باروری براساس نظریهی گذار دوم جمعیتشناختی، آیندهنگری در مورد باروری را بهطور قابلملاحظهای تحت تأثیر قرار میدهد و نتایجی به بار میآورد که با یافتههای برآمده از تحلیلهای دیگر به کلی متفاوت است. از این رو، در پژوهش حاضر کوشش میشود، از دو مسیر نظری و تجربی، به پرسشهایی در این زمینه پاسخ داده شود. یافتههای پژوهش، افزون براین که یکسانی بروز گذار دوم برای جمعیتهای گوناگون را امری الزامی نمییابد، حکایت از آن دارد که ایران، گذاراول جمعیتشناختی را پشت سر گذاشته است امادرمورد گذار دوم، هنوز تردیدهایی وجود دارد.
