علل عمده مرگومیر ایران در سال 1395 با استفاده از جداول عمر چند کاهشی
نویسندگان
1 دانشیار مرکز پــژوهش های وزارت جهاد کشاورزی
2 دانشیار جمعیت شناسی، دانشگاه تهران
3 دکترای جمعیت شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی (واحد علوم و تحقیقات)، تهران
4 گروه علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی (واحد گرمسار)
doi
چکیده
افزایش امیدزندگی در رهگذر انتقال جمعیتی از مهمترین تحولات جمعیتی ایران در قرن اخیر است. این پژوهش بعد از ارزیابی و تسطیح دادههای فوت سازمان ثبت احوال کشور و سرشماری ایران در سال 1395، تغییرات امیدزندگی را بر حسب علل فوت بررسی مینماید. یافتهها نشان داد در دهه اخیر پوشش ثبت مرگومیر افزایش چشمگیری داشته به گونهای که پس از ارزیابی و تسطیح دادهها میتوان با روش مستقیم جداول عمر ایران را محاسبه نمود. طبق نظر فرایزر مستطیلشدگی مرگومیر در حال شکلگیری است و هنوز امکان زیادی برای بهبود کاهش مرگومیر در سنین 50 تا70 سالگی وجود دارد. در سال 1395 پنج علل اصلی مرگ (بیماریهای قلبیعروقی، سرطانها، حوادث، بیماریهای دستگاه تنفسی و عفونی و انگلی) بیش از 71 درصد آمار فوت را به خود اختصاص دادند. با حذف آنها، به امیدزندگی مردان 6/9 و زنان 8/10 سال افزوده میشود. بیماریهای قلبی عروقی و سرطانها در سنین سالمندی و بزرگسالی علل مهم مرگ هستند. مرگ به دلیل حوادث در همه سنین بویژه در مردان جوان ملاحظه میشود. ایران هنوز پتانسیل زیادی برای کاهش مرگومیر در همه سنین را دارد. بنابراین پس از شناخت گلوگاهها میتوان با برنامهریزیهای مناسب، امیدزندگی را افزایش داده و سرعت کاهش رشد جمعیت را نیز کندتر نمود.