بررسی تأثیر انطباق فرد-محیط بر ماندگاری جمعیت مهاجر در منطقه صنعتی پارس جنوبی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جمعیت شناسی، دانشگاه تهران
2 استاد گروه جمعیت شناسی، دانشگاه تهران
3 دانشیار گروه جمعیتشناسی دانشگاه تهران
4 دانشیار گروه جمعیت شناسی، دانشگاه تهران
doi
چکیده
صنعتی شدن و نوسازی علاوه بر اثرات اقتصادی و اجتماعی، دارای اثرات جمعیتی قابلتوجهی در مناطق صنعتی است. مهاجرت، شکلگیری جریانهای مهاجرتی، پایداری و ماندگاری آنان از ابعاد مهم پویایی جمعیت در مناطق صنعتی است. هدف از مقاله پیشرو، بررسی اثرگذاری میزان انطباق مهاجران با محیطهای مختلف بر ماندگاری آنان در سه دوره زمانی کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت است. تحقیق حاضر به روش پیمایش انجام شده و نمونه مورد مطالعه شامل 654 نفر از مهاجران در منطقه صنعتی پارس جنوبی است که به روش نمونهگیری طبقهای متناسب با حجم انتخاب شدهاند. بر اساس نتایج تحلیلهای چند متغیری حاصل از رگرسیون لجستیک، عوامل اثرگذار در ماندگاری مهاجران در دوره کوتاهمدت (5 سال آینده)، شامل انطباق مهاجران با محیط طبیعی، طول مدت اقامت و شبکه است. در ماندگاری میانمدت، انطباق مهاجران با شغل، گروه کاری و وضعیت شغلی و در ماندگاری طولانیمدت، انطباق با شغل، محیط طبیعی، محیط اجتماعی و فرهنگی، تحصیلات و شبکه بیشترین تأثیر را در ماندگاری مهاجران داشتهاند. بطور کلی، نتایج مطالعه نشان داد که نظریه انطباق فرد-محیط میتواند چارچوب تحلیلی مناسبی برای تبیین ماندگاری و پایداری مهاجران در منطقه صنعتی پارس جنوبی باشد.