گسترش فردگرایی و مسأله کمفرزندآوری: مطالعهای در شهر رشت
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه گیلان
2 کارشناس ارشد جامعهشناسی، دانشگاه گیلان
doi
چکیده
گذار جمعیتشناختی با جهتگیری باروری "زیر سطح جایگزینی" ویژگی مسلط جمعیت ایران شده است. به نظر میرسد که نقش غالب در این روند شرایط اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی از یک طرف و گسترش تمایلات و خواستههای خود مردم از طرف دیگر است. این گذار در استان گیلان زودتر آغاز شده و پژوهشها نشان میدهند که این استان کمترین باروری در کشور را داراست. از همین رو هدف مقاله توصیف و تبیین کاهش شدید فرزندآوری در شهر رشت با استفاده از چارچوب نظری فردگرایی میباشد.پژوهش حاضر از نوع پیمایشی با استفاده از تکنیک پرسشنامه و با روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای، به حجم 400 نفر انجام شده است. نتایج نشان میدهد، که شاخصهای فردی شدن در کاهش فرزندآوری تأثیرگذارند. همچنین نتایج تحلیل رگرسیونی نشان میدهد که متغیرهای تحصیلات زنان، آشنایی اولیه زوجها، الگوهای همسرگزینی و اشتغال زنان نقش تعیینکنندهای در تبیین متغیر وابسته پژوهش دارند. این نتایج کارآیی نظریههای گیدنز و بک در مورد فردی شدن و بخش جامعهشناختی نظریه گذار جمعیتی دوم را تأیید میکند
