ساماندهى زیست محیطى منابع آب به هنگام وقوع خشکسالى (راهى به سوى توسعه پایدار)

نویسندگان

1 دانشجوى کارشناسى ارشد اقلیم ‏شناسى‏ دانشگاه شهید بهشتى

2 عضو هیأت علمى‏ دانشگاه شهید بهشتى

3 دانشجوى کارشناسى ارشد اقلیم ‏شناسى دانشگاه شهید بهشتى

doi
چکیده

 در جهان امروز اگر ساختارها و قواعد درست زندگى به کارگرفته نشود و سامانه‏ هاى اقتصادى، اجتماعى و زیست محیطى براساس استانداردهاى تطابق یافته با محیط قرارنگیرد، اثرات و خسارات زیانبار و جبران‏ ناپذیرى به بارمى‏ آورد. بشر امروز باید بیاموزد که زندگى امروز فقط در قالب هماهنگى و همسازى با محیط زیست باید پایه ریزى شود و توجه به این مسئله نه تنها شرایط را براى ایجاد محیطى مناسب جهت زیستن فراهم مى‏ آورد، بلکه بر آن است تا ساختارهاى مثبت و نواندیش خود را گسترش داده و آینده‏ اى روشن را براى نسل فردا مهیا سازد. مسلما انسان نیز نباید از طبیعت همیشه انتظار روندى مساعد را داشته باشد. چه بسا ممکن است در چرخه زندگى اختلالى ایجاد شود و برخى از بلایاى طبیعى همچون خشکسالى - سیل- زمین لغزش و... باعث برهم زدن تعادل زندگى او گردد. اینجاست که تفاوت بین دنیاى مدرنیته و سنتى مشخص مى‏ شود و نحوه رفتار انسانها درقبال این ناهماهنگی­ هاى محیطى آشکار مى‏ گردد. خشکسالى نیز چهره ‏اى از این ناهماهنگى محیطى را به تصویر مى ‏کشد. چیزى که در اقصى نقاط کشورمان به عنوان یک معضل محیطى وجود داشته و درآینده نیز وجود خواهد داشت. حال که با این شرایط مواجه هستیم، پس بهتر است راهکارى اصولى جهت سازگارى با آن به عمل آید و این میسر نمى‏ شود، مگراینکه ساماندهى و اولویت بندى منابع آب براساس نیازهاى محیطى و کنار نهادن عوامل ناهماهنگ با محیط زیست به کارگرفته شود. این مقاله بر آن است که این مهم را در سه قالب شناخت- ارزیابى و ساماندهى بیان نماید.

کلیدواژه‌ها