بررسی و تبیین جمعیت شناختی نابرابری های مرگ و میر زنان در مناطق شهری و روستایی ایران
نویسندگان
1 استادیار جمعیت شناسی دانشگاه حکیم سبزواری
2 استاد گروه جمعیت شناسی، دانشگاه تهران
3 استادیار جمعیت شناسی، دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
یکی از مهم ترین دغدغهها در علوم انسانی و به تبع آن جمعیتشناسی، توجه به نابرابریها است. نابرابریهای مرگومیر، یکی از شاخصهای مهم در شناخت شکاف عمیق در توزیع منابع است. هدف از این مطالعه بررسی نابرابریهای مرگومیر در بین زنان در مناطق شهری و روستایی ایران است. بدین منظور از دادههای گزارش شده توسط "طرح ثبت و طبقه بندی علل مرگ" استفاده شده است. ابتدا دادهها از نظر کم ثبتی و گزارش غلط سن تصحیح شد، سطوح مرگومیر برآورد و نهایتاً با استفاده از تکنیک تجزیه سهم گروههای سنی و علل مرگ سه گانه در نابرابریهای امید زندگی نشان داده شد. نتایج نشان می دهد که امید زندگی در بدو تولد برای زنان شهری 9/3 سال بیش از زنان روستایی است و فزونی مرگومیر نوزادان کمتر از یک سال در مناطق روستایی نسبت به مناطق شهری، مسئول 6/30 درصد از این تفاوت در امید زندگی می باشد. بیماریهای غیرواگیر بیشترین نقش را در کاستی امید زندگی زنان روستایی دارند و پس از آن مرگهای ناشی از حوادث و سوانح و مرگهایی که عمدتاً به دلیل بیماریهای عفونی و انگلی هستند به ترتیب سهمی هر چند اندک در این نابرابری دارند.