باروری و احساس شادکامی زنان (نمونه مورد مطالعه زنان متاهل شهرستان ساری

نویسندگان

1 استادیار جمعیت شناسی، بخش جامعه شناسی و برنامه ریزی اجتماعی، دانشگاه شیراز

2 کارشناسی ارشد جمعیت شناسی، دانشگاه شیراز

doi
چکیده

رابطه بین باروری و احساس شادکامی یکی از حوزههای بازظهور تحقیق است که ادبیات مطالعات باروری را تقویت می‌کند هدف اساسی در مطالعات مذکور پاسخ به این سوال است که آیا داشتن فرزند به ارتقاء شرایط زندگی و به ویژه افزایش حس خوشبختی کمک میکند. هدف این مطالعه نیز پاسخ به این سوال است. مطالعه حاضر با روش کمی و با تکنیک پیمایش در بین زنان متأهل شهر ساری انجام گرفته است. نمونه مورد بررسی در این تحقیق ۳۸۴ نفر است. روش کار متکی بر مدل نظری دینر است که در سنجش متغیر وابسته از مقیاس رضایت زندگی دینر) و دیگران (۱۹۸۵) و عاطفه مثبت و منفی واتسون کلارک و تله گن (۱۹۸۸) استفاده شده است. نتایج مطالعه نشان میدهد که در بررسیهای مقدماتی یک همبستگی منفی بین باروری و شادکامی زنان مشاهده میشود اما در مدلهای کنترلی این نتیجه به دست آمد که رابطه منفی بین باروری و شادکامی رابطه پایداری نیست و تحت تأثیر تحصیلات و سلامت زنان است. با این وجود به نظر میرسد که زمانی که تعداد فرزندان از ۳ فرزند بیشتر میشود رابطه منفی بین باروری و شادکامی معناداری بیشتر می یابد.