تاخیر در ازدواج: انطباق یا بحران؟ نگاهی واکاوانه به سن ایده آل ازدواج دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جمعیت شناسی، دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه جمعیتشناسی، دانشگاه تهران
doi
چکیده
همزمان با تحولات اقتصادی و اجتماعی در ایران، تشکیل خانواده (ازدواج) نیز دچار تغییراتی شده و از خصوصیت اصلی خود یعنی زودرسی و فراگیری فاصله گرفته است. در ایران نیز، سن ازدواج در دهههای گذشته در حال افزایش بوده است. این افزایش برای افراد دارای تحصیلات عالی شدیدتر بوده است. حال این سوال مطرح میشود که آیا این تحولات در انطباق با شرایط جدیدی میباشد که توسط نوسازی در جامعه ایران در حال وقوع است؟ یا در نتیجه بحرانهایی است که در مقطع خاصی در جامعه به وقوع میپیوندد و رفتار افراد را به عنوان کنشگران اجتماعی تحت تاثیر قرار میدهد؟ دادههای تحقیق حاضر نتیجه پیمایشی است که در مورد دانشجویان تحصیلات تکمیلی خوابگاههای دانشگاه تهران در سال 1391 انجام گرفته است. در این تحقیق فرامادیگرایی، هزینه فرصت، خانواده محوری، فرد محوری، نگرش به دوستی دختر و پسر قبل از ازدواج به عنوان شاخصهای انطباق و نابسامانی اقتصادی و نابسامانی اجتماعی به عنوان شاخصهای بحران در نظر گرفته شدهاند. سن ایدهآل ازدواج نیز متغیر وابسته میباشد. نتایج تحقیق نشان میدهد که از میان متغیرهای مستقل، هزینه فرصت به صورت مثبت و خانوادهمحوری به صورت منفی بر سن ایدهآل ازدواج مردان و فرامادیگرایی، هزینه فرصت و نگرش به دوستی دختر و پسر به صورت مثبت بر سن ایدهآل ازدواج زنان تاثیر میگذارند.
