فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این مقاله، بررسی قصد تک‌فرزندی و عوامل تعیین‌‌‌کننده‌ی آن در افراد همسردار دارای یک فرزند زیر 5 سال ساکن تهران می‌باشد. تعداد 920 زن و مرد دارای یک فرزند زیر 5 سال به روش نمونه گیری سهمیه‌ای-خوشه‌ای از بین مراجعین مراکز واکسیناسیون دولتی شهر تهران در مرداد و شهریور 1391 انتخاب شده وپرسشنامه بی نام را تکمیل نمودند. نتایج نشان داد که 4/35% از زنان و مردان دارای یک فرزند، قصد تک فرزندی دارند، 2/55% قصد دو فرزندی وفقط 3/9% قصد داشتن سه فرزند و بیشتر را داشتند. قصد تک‌فرزندی در مردان 79/1 برابر زنان است. در هر دو جنس، با افزایش تحصیلات، فردگرایی و ضعف پایبندی به مذهب، قصد تک فررندی بطور معنی‌دار افزایش می‌یابد(به‌ترتیب11/1OR=، 25/1OR= و23/2OR=). درحالی‌که‌ با افزایش نگرانی‌های مربوط به تک‌فرزندی و هنجار تعداد فرزند، قصد تک‌فرزندی بطور معنی‌دارکاهش می‌یابد (به ترتیب 82/0 OR= و75/0 OR=). اما در مردان، بیکاری، قصد تک‌فرزندی را حدود 7 برابر بیشتر می کند و در زنان، افزایش فردگرایی، با افزایش قابل توجه قصد تک‌فرزندی همراه است(25/1OR=). نتایج این مطالعه می تواند در جهت سیاست‌های جمعیتی مشوق باروری دوم، با استفاده از عوامل تعیین‌کننده قابل مداخله قصد باروری در زنان و مردان بکار رود