فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

میزان های دوره ای باروری، با تغییر در زمانبندی باروری، انحراف می یابند؛ بدین ترتیب که کاهش سن فرزندآوری، میزان باروری کل یک دوره ی معین را بیشتر از مقدار واقعی نشان می دهد و افزایش سن فرزندآوری، میزان باروری کل یک دوره ی را کمتر از مقدار واقعی آن نشان می دهد. ایران در دوره ی اخیر شاهد کاهش میزان باروری و افزایش سن فرزندآوری بوده است . این مقاله در پی سنجش تأثیر تمپو( زمانبندی) برمیزان باروری کل، از طریق تعدیل میزان باروری کل دوره، می باشد.در این مقاله، با استفاده از داده های خام نمونه 2% سرشماری سال 1385 و استفاده از جداول عمر ویژه باروری، نسبت های افزایش موالید و میزان باروری کل برای دوره ی سه ساله 1385- 1383 محاسبه می شود. جهت برآورد احتمالات پیشرفت به موالید بعدی از مدل رگرسیونی بقاء زمان گسسته برای هر پیشرفت موالید استفاده شده است. جهت تعدیل میزان باروری کل از فرمول بونگارتز و فینی و همچنین فرمول زنگ و لند استفاده شده است. نتایج حاکی از آن است که بخشی از کاهش أخیر در میزان باروری کل به دلیل تأثیر تمپو بوده است. کاهش میزان باروری کل کمتر از مقدار برآورد شده به روش های مختلف جمعیتی می باشد که تأثیر تغییرات زمانبدی را لحاظ نمی کنند