فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

میزان مشارکت زنان در نیروی کار در ایران» در مقایسه با بسیاری از کشورهاء در سطح پایینی قرار دارد. میزان فعالیت زنان با فراز و نشیب نه چندان قابل توجه از حدود ۱۳۸۵ درصد در سال ۱۳۵۵ به حدود ۱۱۵ درصد در سال ۱۳۹۰ کاهش یافته است. سوال عمده این پژوهش این است که چنین وضعیتی به چه صورتی با عوامل اثرگذار (اجتماعی-جمعیتی) مرتبط می‌باشد.روش تحقیق» تحلبل ثانویه داده‌های سرشماری کشور می‌باشد. نتایج تحلیل داده‌هاء تاثیر بیشستر عوامل اجتماعی (نظیر تحصیلات)» نسبت به عوامل جمعیتی (نظیر سن» وضعیت تاهلو باروری)» بر میزان مشارکت زنان در نیروی کار را نشان می‌دهند. میزان فعالیت زنان دارای تحصیلات دانشگاهی به‌مراتب از سایر زنان بیشتر بوده است. همچنین فعالیت کم زنان دارای تحصیلات غیر دانشگاهی, با توجه به تعداد زیاد آنها در بازار کار میزان فعالیت کلی زنان را در سطح پایینی نگاه داشته است. اثرات ازدواج و تعداد فرزند بر میزان مشارکت زنان منفی بوده است. چنین می‌نماید که افزایش بیشتر زنان متقاضی کار رشد روزافزون تعداد زنان دارای تحصیلات بالاتر بیکاری بیشتر زنان (مخصوصا زنان دارای تحصیلات عالی» و نبود تقاضای موثر از طرف بازار کارء بهبود مشارکت اقتصادی زنان را با مشکلاتی همراه کرده است. این وضعیت تبعات مهمی را بر مولفه‌های مختلف توسعه پایدار به همراه خواهد داشت.