بایستگی های احراز نقش فراملی برای کلانشهرهای ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیای انسانی، دانشگاه شهید بهشتی
2 عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی قزوین و کارشناس مرکز مطالعات و تحقیقات شهرسازی و معماری ایران
doi
چکیده
در طی تاریخ. فراروئیدن شهر به مقیاس کلانشهری با اتکاء به مرکزیت و منابعی فراتر از منابع حوزه نفوذ مستقیم رخ داده است. امروزه جشه غول پیکر کلانشهرهای کشورهای درحال توسعه برای پایداری و تغییر نقش از شهری انگلی و مصرف گرا به شهری مولدو توسعه گراء نیازمند احراز کارکردهائی برآمده از حوزههای فراملی میباشند. ابرفرایند جهانی شدن در این راه فرصت هائی (هرچند همراه تهدیدهائی) برای کلانشهرها فراهم نموده است. در حالیکه بنا بر راهبردهای کلان توسعه کشور انتظار میرود که کلانشهرهای کشور نقش فراملی برجستهای داشته باشند، وضعیت کنونی آنها چنین انتظاری را برآورده نمیسازد؛ هرچند بر اساس این پژوهش, کلانشهرهای ایران قابلیت بالای جغرافیائی و ظرفیتهای نهفته اجتماعی- اقتصادی برای احراز نقش فراملی و پیشتازی توسعه ملی را دارا میباشند. بروز مزیتهای نسبی آنها به افزوده شدن مزیتهای رقابتی (همچون حکمروائی شایسته ایجاد زیرساختهای پیشرفته ارتباطی- اطلاعاتی» ارتقای کیفیت زندگی و بهبود مناسبات بین المللی) نیازمند است. در این ارتباط مجموعهای از راهکارهای تحقق نقش فراملی کلانشهرهای ایران برای ارتقای جایگاه جهانی کشور در پایان نوشتار ارائه شده است.